Szanowni Państwo,

Projekt nowelizacji przekazany został po ponownych pracach komisji sejmowej do III ostatniego czytania w trakcie plenarnego posiedzenia Sejmu.
Trwa proces legislacyjny dotyczący zmian w ustawie o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej. Proces ten rozpoczęty został na początku bieżącego roku w ramach dyskusji zespoły konsultacyjnego przy Ministrze Środowiska, a potem specjalnie utworzonej podgrupy roboczej ds. oceny funkcjonowania ustawy. Rekopol brał czynny w tych pracach proponując poprawki, które miałyby na celu poprawę funkcjonowania systemu i optymalizację kosztów dla przedsiębiorców.

Dotyczyły one "uszczelnienia sytemu"- czyli wyeliminowania, bądź znacznego ograniczenia skali patologii, jakie na tym rynku występują jak i dostosowania wymagań ustawy do realnych możliwości systemu tak jak w opakowaniach wielomateriałowych. Efektem tych dyskusji był rządowy projekt nowelizacji ustawy o obowiązkach, który skierowany został do prac parlamentarnych.

Celem Ministerstwa Środowiska jak i całej branży było to, aby znowelizowana ustawa weszła w życie od 1 stycznia 2005 roku. Okazało się jednak, że prace podkomisji i komisji sejmowej oraz zwrot materiału po II czytaniu a posiedzeniu plenarnym Sejmu do ponownego rozpatrzenia w komisji przedłużyły planowany proces i trudno na dzisiaj powiedzieć w jakim kształcie i kiedy nowelizacja zostanie uchwalona.

Generalnie można powiedzieć, że proces legislacyjny wykorzystany został przez podmioty reprezentujące przemysł recyklingowy, firmy komunalne i inne organizacje odzysku do prób drastycznego zwiększenia obciążeń firm objętych obowiązkami. Niektóre ze zgłaszanych w toku prac propozycji mogą spowodować wzrost kosztów firm w przeciągu trzech lat nawet o kilkadziesiąt razy!!!

Kolejnym istotnym zagadnieniem regulowanym w nowelizacji będzie metodyka realizacji przez przedsiębiorców obowiązku odzysku od 2007 roku, co też będzie miało znaczący wpływ na koszty firm.

Proces legislacyjny i trwająca w jego ramach zażarta walka lobbingowa będzie miała kolosalny wpływ na ponoszone przez klientów Rekopol koszty odzysku i recyklingu opakowań. Trudno na dzień dzisiejszy określić jaki będzie jej wynik. Okaże się to prawdopodobnie w najbliższych tygodniach, o czym Państwa w pierwszym rzędzie poinformujemy.

Z poważaniem
Janusz Płocica
Prezes Zarządu Rekopol Organizacja Odzysku S.A.

powrót

Wprowadzenie
Zagadnienie gospodarki odpadami opakowaniowymi  było po raz pierwszy wprowadzone na początku lat osiemdziesiątych, w  ramach Dyrektywy 85/339/EEC, która to  dotyczyła opakowań po płynnych napojach przeznaczonych do konsumpcji. Powstające przepisy i rozwój w pewnych krajach członkowskich ustawodawstwa dotyczącego gospodarki odpadami opakowaniowymi jako odrębnej całości doprowadziło do problemów na rynku wewnętrznym Unii. W wyniku tych problemów oraz niespójnych (rozbieżnych) narodowych regulacji, Wspólnota zaproponowała wprowadzenie  ustawodawstwa regulującego w szerokim zakresie zagadnienie opakowań.
W dniu 31 grudnia 1994 weszła w życie Dyrektywa dotycząca Opakowań oraz Odpadów Opakowaniowych (94/62/EC) zajmująca się wszystkimi opakowaniami wprowadzonymi na rynek i wszystkimi odpadami opakowaniowymi w ramach Wspólnoty Europejskiej. Ostateczna data wprowadzenia w życie przez Państwa Członkowskie upływała 30 czerwca 1996 roku. Wszystkie Państwa Członkowskie rozpoczęły procedury dostosowywania do wymogów Dyrektywy i większość wprowadziła zapisy Dyrektywy do swoich przepisów narodowych.

Cele Dyrektywy:

. Harmonizacja z narodowymi regulacjami tak, aby zminimalizować  wpływ opakowań na środowisko
. Zapewnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii

Aby osiągnąć te cele Dyrektywa, promuje zapobieganie powstawaniu odpadów opakowaniowych jako priorytetowe działanie wraz z innymi podstawowymi zasadami ponownego użycia, recyklingu oraz innych form odzysku odpadów opakowaniowych (takich jak np. spalanie z odzyskiem energii).
Ustalone zostały poziomy odzysku i recyklingu opakowań, do osiągnięcia przed 30 czerwca 2001 roku.
Te poziomy zostały określone w sposób następujący:
. Minimum 50%- maksimum 65% odzysku
. Minimum 25- maksimum 45% recyklingu przy co najmniej 15% recyklingu masy każdego materiału

(Grecja, Irlandia i Portugalia, z powodu ich szczególnej sytuacji, zostały zobowiązane do osiągnięcia co najmniej 25% poziomu odzysku przed 30 czerwca 2001 roku.)

Porównując rożne systemy gospodarowania odpadami opakowaniowymi w Europie należy więc pamiętać, państwa członkowskie mają do osiągnięcia te same wytyczone Dyrektywami cele, natomiast metody w jaki je realizują są już wewnętrzną decyzją tych państw i nie są one jednolite. Różnią się sposobem funkcjonowania i realizacji, a w efekcie kosztami jakie w związku z tym ponosi gospodarka.

Warto na początku przyjrzeć się skali problemu w poszczególnych krajach, a w przypadku Polski ważnym jest to, iż masa opakowań na głowę mieszkańca jest aktualnie dużo niższa niż w rozwiniętych krajach UE. Udowodnionym jest, że wraz ze wzrostem dochodu narodowego rośnie ilość zużywanych opakowań. Wiadomym wiec jest, iż problemy i koszty związane ze wzrastającymi poziomami odzysku i recyklingu będą wraz z rozwojem gospodarki narastać.

Rys 1. Ilość odpadów na mieszkańca w 2001 roku w EU (w kg)

 źródło: Komisja Europejska

Innym czynnikiem zwiększającym w Polsce, ale także w całej Europie ilość opakowań są zmiany demograficzne i socjologiczne, a w szczególności zmniejszanie się wielkości statystycznego gospodarstwa domowego. Mniej osób w gospodarstwie, ale ich większa ilość powodować będzie wzrost zużycia opakowań.

Rys 2. Ilość odpadów  generowanych w jednoosobowym  i czteroosobowym gospodarstwie domowym w Wlk. Brytanii (na osobę w przypadku gospodarstwa czteroosobowego)

źródło: INCPEN, Wielka Brytania

Miarą skuteczności i efektywności wprowadzanych przez UE dyrektyw jest poziom recyklingu, odzysku opakowań oraz koszty ponoszone w tym celu przez gospodarkę.

Inną coraz częściej używaną miarą jest obserwowanie poziomu rozwoju gospodarki w odniesieniu do wzrostu masy zużywanych opakowań. Kraje starej UE rozpoczęły już zbieranie takich danych. Mniejsze tempo wzrostu masy zużywanych opakowań w porównaniu do wzrostu gospodarki świadczy o skuteczności instrumentów (administracyjnych i finansowych) zastosowanych w danym kraju. W przypadku Polski jest jeszcze na to za wcześnie jednak za parę lat tego rodzaju efekt powinien zostać policzony.

Rys. Porównanie tempa wzrostu gospodarczego z ilością opakowań wprowadzanych n rynek na przykładzie Hiszpanii

źródło: Ecoembalajes Espana, SA

1. Dyrektywy opakowaniowe

Dyrektywa 94/62	Dyrektywa 94/62	Dyrektywa 2004/12	Dyrektywa 2004/12
Wszystkie kraje Unii	Wymagania polskiego ustawodawstwa w 2007	Wszystkie kraje Unii	Wymagania polskiego ustawodawstwa
poziomu odzysku dla całości masy opakować minimum 50%	Osiągnięcie  Osiągnięcie poziomu odzysku dla całości masy opakować minimum 50%	Osiągnięcie poziomu odzysku dla całości masy opakować minimum 60%	Czas na wypracowanie do sierpnia 2005r.
Osiągnięcie poziomu recyklingu dla całości masy opakowań minimum 25%	Osiągnięcie poziomu recyklingu dla całości masy opakowań na poziomie ok. 37%	Osiągnięcie poziomu recyklingu dla całości masy opakowań minimum 55%	Czas na wypracowanie do sierpnia 2005r.
Osiągnięcie poziomu recyklingu dla każdego z rodzajów materiałów minimum 15%	Osiągnięcie odrębnych minimalnych poziomu recyklingu dla każdego z rodzajów materiałów Papier - 48% Szkło - 40% Tworzywa sztuczne- 25% Wielomateriałowe- 25% Stal- 20% Aluminium-40% Naturalne ( w tym drewno)-15%	Osiągnięcie odrębnych minimalnych poziomu recyklingu dla każdego z rodzajów materiałów Papier - 60% Szkło - 60% Tworzywa sztuczne - 22,5%(recykling mechaniczny) Metale (stal i aluminium łącznie)-50% Drewno-15%	Czas na wypracowanie do sierpnia 2005r.
Stare kraje Unii miały osiągnąć cele do 2001r.  Polska do 2007r.		Stare kraje Unii muszą osiągnąć wyznaczone cele do 2008 r. Polska do 2012-2014r.

2. Główne czynniki kosztowe systemu:

Doświadczenia krajów UE wdrażających przez ostatnie ponad 10 lat systemy gospodarki odpadami opakowaniowymi pozwalają na utworzenie listy głównych czynników od których zależą koszty wdrażania systemów ponoszone przez gospodarki poszczególnych krajów :

  2.1. Wysokość postawionych procentowo celów dotyczących recyklingu i odzysku opakowań
 
źródło: opracowanie własne

2.4. Szybkość wdrażania wzrastających celów procentowych w zakresie recyklingu i odzysku
Narzucany przez państwo krótki czas  realizacji wzrastających poziomów recyklingu i odzysku zwiększa znacząco koszty ponoszone przez gospodarkę  

2.5. Rola- możliwości  spalania w realizacji postawionych przez UE i poszczególne państwa celów w zakresie odzysku.
W zakresie realizacji celów odzysku głównym czynnikiem kosztowym jest istnienie w danym kraju spalarni, które spalają odpady nie nadające się, bądź zbyt drogie w recyklingu. Brak spalarni w Polsce może w najbliższych latach spowodować, iż koszty wysokich celów odzyskowych związanych z nową dyrektywą będą znacząco wyższe niż w innych krajach UE   6. Objęcie systemem zbiórki wszystkich opakowań bądź tylko opakowań jednostkowych- czyli opakowań używanych w gospodarstwach domowych

3. System zarządzania odpadami opakowaniowymi w Europie:

• System zarządzany przez państwo
  Dania
• Porozumienie dobrowolne przemysłu i państwa
  Holandia
• Wolnorynkowy system oparty na handlu certyfikatami potwierdzającymi recykling i odzysk
  Wielka Brytania i Polska (częściowo)
• System podziału kosztów zbiórki pomiędzy samorządy lokalne i przemysł
  Francja, Hiszpania, Portugalia, Czechy, Irlandia, Włochy
• Przemysł pokrywa wszystkie koszty związane ze zbiórką
  Niemcy, Austria, Belgia, Luksemburg

W systemach tych wszelkie koszty zbiórki selektywnej pokrywają wytwórcy i importerzy produktów w opakowaniach. Oni organizują także zbiórkę i zarządzają ją operacyjnie.
Widocznym efektem tych systemów są bardzo wysokie poziomy zbiórki, a w efekcie recyklingu i odzysku jednak koszt z nią związany jest najwyższy ze wszystkich krajów EU

Rys. Koszty systemów na głowę mieszkańca (w Euro na mieszkańca)

Rys. Poziomy recyklingu w krajach EU-15 w 2001 roku

Konstrukcja prawna polskiego systemu stworzonego pakietem ustaw w 2001 roku opiera się na założeniu osiągnięcia wymagań Dyrektywy 94/62 w sposób, który pozwoli na osiągnięcie celu środowiskowego przy optymalizacji obciążeń finansowych gospodarki. Okres przejściowy jaki Polska na osiągnięcie celów Dyrektywy otrzymała (2007 rok) wykorzystany jest na rozciągnięcie w czasie wzrastających obciążeń finansowych przedsiębiorstw, a jednocześnie pozwolić ma na stopniowe kształtowanie się systemów zbiórki i recyklingu. Poziomy obowiązkowego recyklingu dla poszczególnych materiałów przekraczać będą minimalne wymagane Dyrektywy jednak ze względu na brak spalarni wydaje się to w Polsce koniecznym. Do realizacji obowiązków firm użyty został mechanizm konkurencyjności i wolnego rynku w zakresie wybory metod i firm mających w imieniu przedsiębiorców realizować zbiórkę, recykling i odzysk zużytych opakowań. Dodatkowo stworzony został mechanizm "opłaty produktowej". Jest to swojego rodzaju kara, którą zapłacić musi przedsiębiorca w przypadku niezrealizowania swoich obowiązków. Opłata ta dystrybuowana poprzez NFOŚ i WFOŚ trafić ma do samorządów lokalnych na dofinansowanie działań związanych ze zbiórką selektywną, która na dzień dzisiejszy wydaje się wąskim gardłem systemu.

Taki kształt uregulowań prawnych pozwolił na realizację dotychczasowych celów ( w roku 2002, 2003 i najprawdopodobniej w 2004) przy kosztach obciążających gospodarkę w sposób efektywny ekonomicznie. Dotychczasowe koszty z tym związane polskiej gospodarki w przeliczeniu na głowę mieszkańca są najniższe w Europie. Nie ulega wątpliwości, iż będą one gwałtownie wzrastać wraz ze wzrostem obowiązkowych poziomów recyklingu i pojawiającym się od roku 2007 obowiązkiem odzysku. W roku 2007 w zależności od kształtu wypracowywanych aktualnie przez parlament ustaw przekroczą zdecydowanie 500 milionów złotych. Dalsze jednak utrzymanie dotychczas stosowanego pryncypium efektywności i racjonalności kosztowej pozwolić mogą na oszczędzenie gospodarce kilkuset milionów złotych rok rocznie przy osiągnięciu wymaganych Dyrektywami UE celów środowiskowych.

Rys. Koszty polskiego systemu recyklingu (w tys. PLN)

źródło: opracowanie własne

Rys. Koszty polskiego systemu recyklingu na głowę mieszkańca (w PLN)

 źródło: opracowanie własne

powrót

17 listopada na posiedzeniu Parlamentu Europejskiego przegłosowano propozycję Komisji Europejskiej dotyczącą okresów przejściowych dla osiągnięcia nowych wyższych poziomów recyklingu przewidzianych w Dyrektywie 2004/12 przez nowych członków Unii Europejskiej. Wynik głosowania pokrywa się ze stanowiskiem od początku wyrażanym przez Rekopol.

Przegłosowano następujące okresy przejściowe:

. 31 grudnia 2012 Cypr, Czechy, Estonia, Węgry, Słowacja i Słowenia
. 31 grudnia 2013 Malta
. 31 grudnia 2014 Polska
. 31 grudnia 2015 Łotwa

Inna wersja okresów przejściowych dla nowych członków przewidywała jeden, wspólny dla wszystkich państw termin - 2012 rok. Dzięki zabiegom i staraniom strony polskiej, polscy przedsiębiorcy będą mieli dwa lata więcej na osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, które przypomnijmy kształtują się na następujących poziomach:

Odzysk ogółem	min. 60%
Recykling ogółem	min. 55% max. 80%
a ponadto: . papier i karton   . szkło . metale (łącznie)   . tworzywa sztuczne (ale tylko recykling mechaniczny) . drewno	60% 60% 50% 22,5% 15%

  

powrót

Już po raz trzeci Rekopol zorganizował seminarium podsumowujące współpracę z operatorami zbiórki selektywnej.

W tym roku spotkanie odbyło się w Ośrodku Szkolenia Kadr Statystyki w Jachrance koło Warszawy. W seminarium wzięli udział przedstawiciele gmin, związków gmin i firm komunalnych obsługujących gminne systemy zbiórki selektywnej - w sumie 66 osób z całej Polski.
Seminarium było okazją do podsumowania dotychczasowych efektów współpracy, wymiany doświadczeń i planów na rok 2005. Oprócz prelekcji przygotowanych przez Rekopol, uczestnicy wysłuchali również wystąpień przedstawicieli: Ministerstwa Środowiska oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z Warszawy. Duże zainteresowanie uczestników wzbudziła prezentacja pani Ingi Kraśniewskiej z Departamentu Polityki Ekologicznej Ministerstwa Środowiska na temat: Ustawa o odpadach - planowane zmiany oraz ich następstwa dla systemu gospodarki odpadami komunalnymi. Informacje na temat dostępu do funduszy unijnych i możliwości pozyskania środków na inwestycje z zakresu gospodarki odpadami zaprezentowane przez panią Jolantę Hibner, Dyrektor Wydziału Inwestycji WFOŚiGW w Warszawie okazały się równie interesujące dla słuchaczy.

Uczestnicy mogli również zadawać pytania prezesowi i pracownikom Rekopolu oraz prelegentom w czasie panelu dyskusyjnego, który zakończył seminarium. Panel dyskusyjny prowadził Dyrektor Forum Opakowań Szklanych Tomasz Chruszczow.
Spotkanie umożliwiło również kontakt bezpośredni naszych pracowników z przedstawicielami gmin i firm komunalnych, których często znamy jedynie z rozmów telefonicznych i korespondencji.
Tegoroczne seminarium to już czwarte takie spotkanie od początku współpracy organizacji odzysku Rekopol z gminami. Pierwsze spotkanie informacyjne odbyło się 23 października 2001 r. jeszcze przed wejściem w życie ustawy o obowiązkach przedsiębiorców (.). Informowaliśmy wtedy gminy o naszej ofercie wsparcia finansowego zbiórki selektywnej i zachęcaliśmy do podjęcia współpracy z Rekopolem.
W listopadzie 2002 r. na spotkaniu podsumowującym pierwszy rok współpracy mogliśmy się już pochwalić 88 kontraktami z gminami. Rok 2003 zakończyliśmy na 164 umowach. Dziś mamy już 198 kontraktów z gminami i 89 z operatorami gminnymi.
Każdy rok wzbogaca nas o nowe doświadczenia, którymi dzielimy się z naszymi partnerami. Zapoznajemy się również z ich problemami i postulatami i staramy się wykorzystywać je w celu usprawnienia codziennej współpracy.

powrót

1. Od kiedy będziemy musieli realizować poziomy odzysku i jakie mamy możliwości realizacji tych poziomów? Jaki to będzie miało wpływ na koszty realizacji ustawowego obowiązku?

Obecnie prawo przewiduje osiągnięcie 50% poziomu odzysku masy opakowaniowej w 2007 r. Wiadomym jest jednak, iż trwają prace legislacyjne, które mogą spowodować wprowadzenie poziomów odzysku rok wcześniej.
Poziomy odzysku mogą być realizowane recyklingiem lub np. spalaniem z wykorzystaniem energii. Obecnie w Polsce funkcjonuje tylko jedna spalarnia odpadów komunalnych. Aby możliwe było pełne realizowanie odzysku w skali kraju potrzebne są kosztowne inwestycje w instalacje do odzysku i w systemy zbiórki odpadów opakowaniowych. To pociągnie za sobą wzrost kosztów dla przedsiębiorców. Może on być kilkukrotnie wyższy od kosztów ponoszonych obecnie.

2. Czy opakowanie sprzedawanego odpadu jest objęte obowiązkiem?
Jeśli przedsiębiorca wytwarzający odpad umieszcza ten odpad w opakowaniu i sprzedaje ten odpad, przekazuje go do recyklingu czy do utylizacji, wprowadza w ten sposób opakowanie na rynek. Opakowanie to jest zatem objęte obowiązkiem odzysku i recyklingu.
 
3. Jesteśmy producentem wyrobów  w opakowaniach szklanych. Czy istnieją realne zagrożenia dotyczące realizacji obowiązku w tej grupie materiałowej, o których tak głośno na rynku?
Obecnie analizy ilości opakowań szklanych wprowadzanych na rynek oraz ilości zbieranych i poddawanych recyklingowi wskazują na deficyt tych ostatnich w stosunku do pierwszych. Na rynku obserwowany jest również wzrost cen za realizację obowiązku recyklingu w tym surowcu co potwierdza również początek tego deficytu.

4. Czy pomimo braku obowiązku recyklingu palet drewnianych w dalszym ciągu należy podawać organizacji informacje o masie palet wprowadzonych na rynek?

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 23.12.2003 w sprawie wzoru sprawozdania o wysokości opłaty produktowej (Dz.U. 232 poz. 2342), Organizacja Odzysku Rekopol jest zobowiązana do złożenia w Państwa imieniu informacji do Urzędu Marszałkowskiego o ilości wprowadzonych palet na rynek w danym roku kalendarzowym.

5. Nasza firma zbiera odpad opakowaniowy, który zostaje oddany do recyklera i poddany recyklingowi. Kto może wykorzystać komplet dokumentów recyklingu (KPO, Faktura VAT) - nasza firma, czy recykler?

Komplet dokumentów może wykorzystać przedsiębiorca, który zbiera te odpady opakowaniowe. Recykler również może wykorzystać te dokumenty po uzgodnieniu z przedsiębiorcą, kto je będzie wykorzystywać w celu realizacji obowiązku recyklingu
 
6. Nasza firma produkuje wyroby w kartonikach. W trakcie procesu produkcyjnego część kartoników ulega uszkodzeniu. Czy uszkodzone kartoniki są odpadem opakowaniowym? Jeśli nie, to jakim kodem powinniśmy oznaczać ten odpad? Czy poprzez recykling tego odpadu mogę realizować swój obowiązek?

Odpad powstający w ten sposób jest odpadem poprodukcyjnym, czyli nie można nim realizować obowiązku recyklingu. Obowiązek ten można realizować tylko odpadem powstającym po opróżnieniu wprowadzonego na rynek opakowania, które towarzyszyło produktowi. Opierając się na metodologii wprowadzonej ustawą o odpadach z 21 kwietnia 2001 roku, trudno jednoznacznie przyporządkować kod tego typu odpadu. Najczęściej wykorzystywany jest kod 20 01 01 związany z odpadami komunalnymi lub kod 15 01 01. Ten ostatni wskazuje jednak, iż odpad jest opakowaniowy, co zgodne z rzeczywistością nie jest. W tym przypadku najlepiej zaznaczyć na Karcie Przekazania Odpadów, że jest to odpad powstający w procesie produkcji i nie wolno nim realizować obowiązku recyklingu.

7. Eksportujemy swoje wyroby do kilku państw UE. Proszę powiedzieć, jakie ewentualne obowiązki będą po naszej stronie. Czy to prawda, że nasi odbiorcy nie mają żadnych obowiązków związanych z naszymi opakowaniami?

W każdym państwie UE istnieje obowiązek realizacji % poziomu odzysku opakowań wprowadzanych na rynek danego kraju. Każde państwo posiada własny system uwarunkowany odpowiednimi aktami prawnymi. Niemniej Państwa odbiorcy z terenu UE mogą scedować ustawowy obowiązek na Państwa przedsiębiorstwo. Dlatego należy o tym pamiętać w trakcie negocjacji kontraktów, aby uniknąć dodatkowych kosztów. Rekopol jako organizacja stowarzyszona w Pro Europe chętnie służy Państwu pomocą w przypadku wątpliwości dotyczących innych rynków i nie tylko.
Takich pytań w ostatnim okresie jest bardzo dużo od różnych przedsiębiorców, dlatego zastrzegamy sobie pierwszeństwo pomocy naszym klientom.

powrót

Znak towarowy "Zielony Punkt" tak często spotykany przez konsumenta na opakowaniach różnych produktów jest niewątpliwie międzynarodowym symbolem realizacji ustawowego obowiązku przez przedsiębiorcę.

Dwie strzałki w kolorze zieleni wpisane w okrąg, umieszczone na opakowaniu na podstawie licencji udzielonej przez Rekopol, oznaczają oraz informują klienta, że przedsiębiorca wniósł wkład finansowy w budowę i działalność systemu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych. Polski przedsiębiorca wspiera tym samym rozwój systemu zbiórki selektywnej tworzonego przez naszą Organizację.

W Polsce to Rekopol Organizacja Odzysku S.A. udziela przedsiębiorcom licencji na używanie znaku towarowego "Zielony Punkt".
Znak towarowy "Zielony Punkt" jest przedmiotem rejestracji w Urzędzie Patentowym RP, uznanych w Polsce rejestracji międzynarodowych oraz wspólnotowym znakiem towarowym.
Należy podkreślić, że Rekopol jako wyłączny licencjobiorca na terytorium Polski zobowiązany jest do ochrony znaku towarowego "Zielony Punkt" przed używaniem go przez podmioty nieuprawnione. Jeżeli przedsiębiorca używa bezprawnie znaku "Zielony Punkt" wówczas żądamy zaprzestania naruszania praw do niego.

Jednym z zadań Rekopolu jest upowszechnienie znaczenia znaku Zielony Punkt nie tylko wśród przedsiębiorców, ale również wśród konsumentów.

Produkty opatrzone tym znakiem są coraz częściej wybierane przez konsumentów świadomych znaczenia recyklingu zużytych opakowań dla środowiska. Nie bez znaczenia jest także budowanie pozytywnego wizerunku przedsiębiorcy, jako realizującego obowiązek recyklingu opakowań w systemie Rekopolu

powrót

• Ponad 98 000 przedsiębiorstw w Europie i na świecie uczestniczy w systemie "Green Dot" i stosuje znak "Zielony Punkt" na swoich opakowaniach. Ty też możesz do nich należeć!
  
  
• Przedsiębiorca umieszczający znak "Zielony Punkt" na swoich opakowaniach przyczynia się do rozwoju zbiórki selektywnej w Polsce. Ponad 210 milionów mieszkańców państw europejskich, uczestniczy w systemie zbiórki selektywnej "Zielonego Punktu", dzięki czemu ponad 12 milionów ton odpadów opakowaniowych jest odzyskiwanych.
  
  
• Buduje pozytywny wizerunek firmy jako realizującej obowiązek recyklingu opakowań zgodnie ze standardami europejskimi.
  
  
• Daje możliwość unifikacji opakowań na rynku europejskim.
  
  
• Wpływa na wybór produktu z tym znakiem przez konsumenta. Rocznie umieszczany jest na niemal 460 mld produktów.
  
  
• Promuje Firmę Przedsiębiorcy w akcjach, w których popularyzujemy "Zielony Punkt" - firmy przyjazne środowisku.
  
  
• Znak towarowy "Zielony Punkt" jest znakiem powszechnie znanym i renomowanym, zarejestrowanym i chronionym w ponad 170 państwach na świecie.
  

powrót

Rzeszowska spółka Ekopet ma zaniechać używania znaku towarowego "Zielony Punkt", który wkomponowała w logo firmy. Tak uznał Sąd Okręgowy w Rzeszowie, uwzględniając roszczenia Rekopolu - Organizacji Odzysku SA w Warszawie, wyłącznego licencjobiorcy znaku w Polsce.

Ekopet jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie m.in. zbiórki i recyklingu odpadów. Spółka ta dla oznaczenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej używała znak "ekopet", w którym literę "o" zastąpiono znakiem "Zielony Punkt". Ekopet  nie dysponował przy tym jakimkolwiek upoważnieniem do jego używania ale również nie zastosował się do wezwania Rekopolu do zaprzestania bezprawnego używania znaku "Zielony Punkt" i dlatego sprawa trafiła do sądu. Rekopol zarzucił Ekopet naruszenie przepisów o ochronie znaków towarowych i uczciwej konkurencji.

W dniu 15 listopada br. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał korzystny dla Rekopolu wyrok, w którym m.in. nakazał Ekopet zaniechania używania w obrocie gospodarczym dla oznaczania świadczonych usług (prowadzonej działalności) znaku towarowego graficznego "Der Grüne Punkt" (Zielony Punkt). Ponadto Ekopet ma dwukrotnie zamieścić na łamach prasy ogłoszenie, w którym przeprasza za swoje bezprawne działanie i zobowiązuje się do niepodejmowania takich działań w przyszłości. Sąd przychylił się również do żądania Rekopolu o zasądzenie od Ekopet na rzecz Muzeum Okręgowego w Rzeszowie kwoty 20 000 zł na cel społeczny związany ze wspieraniem kultury.

Opisany przypadek jest jednym z wielu, gdy przedsiębiorcy bezprawnie wykorzystują pozytywny potencjał znaków towarowych nie będących ich własnością próbując przy ich pomocy zdobyć zaufanie konsumentów, zamiast jakością swoich towarów lub usług przekonać do siebie klientów.

Obowiązkiem Rekopol jako licencjobiorcy wyłącznego na terytorium Polski jest ochrona znaku towarowego "Zielony Punkt" przed bezprawnym używaniem go w obrocie gospodarczym. Niestety część przedsiębiorstw używa zastrzeżony znak towarowy "Zielony Punkt" niezgodnie z prawem, w szczególności, nie dysponując jakimkolwiek upoważnieniem do jego używania udzielonym przez właściciela znaku lub jego licencjobiorcę. Sprawy przedsiębiorców którzy nie wykazują woli polubownego zakończenia sporu kierowane są na drogę sądową.

Nieuczciwe postępowanie niektórych przedsiębiorców jest tym bardziej niezrozumiałe, że Rekopol nikomu bez poważnej przyczyny nie odmawia udzielenia licencji na używanie znaku "Zielony Punkt".

Więcej informacji znajdziecie Państwo na stronie:
http://dziennik.pap.com.pl

powrót

Rekopol już po raz trzeci włączył się w Akcję "Sprzątanie Świata - Polska" 2004.
Z okazji Sprzątania Świata 18 września Rekopol wraz z Fundacją Nasza Ziemia a także firma Procter&Gamble zorganizowali w Centrum Handlowym Targówek edukacyjno ekologiczny happening promujący selektywną zbiórkę odpadów.
Imprezy towarzyszące odbywały się również w Parku Bródnowskim i w Parku Wiecha.

Tegoroczna kampania przebiegała pod hasłem: "Ekologiczne poproszę!" Do Akcji rokrocznie włącza się Rekopol Organizacja Odzysku S.A. W tym roku Rekopol postanowił ufundować upominki ekologiczne dla wszystkich tych, dla których zbiórka selektywna stała się sposobem na życie. Wszystko to po to, aby nasz świat stał się czystszy a wytwarzane przez nas odpady były powtórnie zagospodarowane i poddane recyklingowi.

Wszyscy, którzy przynieśli posegregowane w domu odpady opakowaniowe i wrzucili do specjalnie przygotowanych kolorowych pojemników do zbiórki selektywnej oznakowanych znakiem "Zielonego Punktu" otrzymali torby płócienne, sadzonki oraz inne ciekawe upominki.

Zbierano selektywnie:

- szkło kolorowe

- szkło bezbarwne

- papier

- tworzywa sztuczne

Odpady przynosili i segregowali głównie mieszkańcy osiedla i dzielnicy. Uczniowie z pobliskich szkół sprawnie pomagali i demonstrowali jak segregować odpady. Wiele osób uznało ten dzień za doskonałą okazję do przeprowadzenia porządków w domu i w piwnicy.

Podczas akcji udało się zebrać:

- 1950 kg papieru

- 200 kg tworzyw sztucznych

- 430 kg szkła

- 49 kg puszek z aluminium.

Ustawieniem pojemników i przekazaniem "góry" zebranych opakowań do recyklingu zajęła się firma AMINEX z Warszawy, której serdecznie dziękujemy!

Popieraj Recykling - Segreguj Odpady !!!

powrót

18 i 19 września 2004 roku. z okazji ogólnopolskiej akcji Sprzątania Świata IKEA oraz REKOPOL postanowiły zorganizować akcję zbierania odpadów opakowaniowych i wymieniania ich na torby, sadzonki, czapeczki i koszulki oraz inne nagrody rzeczowe.

Na placu przed EKO DOMKIEM ustawione zostały stoiska, na których odbywały się zabawy, przedstawienia i konkursy z nagrodami dla najmłodszych uczestników akcji prowadzone przez kolorowych animatorów:

- Budowa miasteczka ekologicznego 

- Malowanie twarzy w pyszczki zwierzątek

- Granie i malowanie na butelkach 

- Makulaturowe origami 

- Animowane filmy o EKOLUDKU 

- Oraz inne atrakcje...

Podczas akcji zbierano:

- papier

- szkło kolorowe i bezbarwne

- tworzywa sztuczne

- puszki
     
Za największą ilość punktów uzyskanych ze zbiórki odpadów czekała specjalna nagroda: zestaw mebli LACK

EKO-DOMEK to obiekt usytuowany na parkingu w pobliżu głównego wejścia do IKEA Targówek,  do którego można przywieźć segregowane odpady: papier, szkło, tworzywa sztuczne czy  metale i wymienić je na upominki, sadzonki lub poczęstunek w restauracji IKEA.

Odzyskane w ten sposób surowce zostaną powtórnie przetworzone, dzięki czemu zmniejszamy ilość odpadów na wysypiskach śmieci.

W EKO-DOMKU prowadzone są także bezpłatne spotkania z dziećmi o tematyce ekologicznej - ekolekcje.

powrót

W dniach 22-24 września w Berlinie odbył się I Europejski Eko-Parlament Młodzieży.
Rekopol, jako członek organizacji Pro Europe zrzeszającej organizacje działające w systemie Zielonego Punktu w Europie zgłosił swój akces w projekcie edukacyjnym, zainicjowanym przez francuską organizację odzysku Eco-Emballages o nazwie Europejski Eko-Parlament Młodzieży - European Youth Eco Parlament (EYEP).

EYEP łączy setki młodych Europejczyków (w wieku 13 - 15 lat), Rekopol postanowił zainteresować nim młodzież z Polski.

Celem projektu było stworzenie alternatywy dla ekologicznych rozwiązań rządowych, które nie są wystarczające, poprzez stworzenie opracowań lokalnych przez młodych ludzi zainteresowanych poprawą stanu swojego środowiska naturalnego.

Młodzież miała okazję opracowania Europejskiej Białej Księgi Środowiskowej, która została przekazana przedstawicielowi Parlamentu Europejskiego podczas Kongresu PRO Europe w Berlinie w dniu 23 września 2004 roku.
Poruszono 5 zagadnień dotyczących odpadów, wody, energii, żywności i  powietrza.
 
W Polsce do programu włączyliśmy szkołę z Dynowa - Zespół Szkół w Dynowie (woj. podkarpackie).
Wieloletnią tradycją szkoły jest udział jej uczniów w ogólnopolskich akcjach ekologicznych np. "Sprzątanie świata" czy inne lokalne akcje ekologiczne.
Z młodzieżą pracuje i koordynuje program pod względem merytorycznym Pani mgr Iwona Kiełbasa (nauczycielka angielskiego) oraz Pani mgr Renata Potoczna (nauczycielka biologii).
 
Młodzież z Polski zajęła się tematem żywności.
Na drodze konkursu szkolnego laureatami a tym samym przedstawicielami polskiej grupy Eko-Parlamentu w Berlinie zostali Filip Balawejder (l.15) i Bartłomiej Słota (l.15)
 
W Białej Księdze zapisana została także rezolucja zaproponowana przez naszą młodzież, która brzmiała:
 

Write a Youth Paper describing the fears of teenagers about modify food and send it to the people who might be able to turn the requests into reality.

Co znaczy: "Stworzyć Białą Księgę Młodzieży opisującą obawy nastolatków dotyczące modyfikowanej żywności i przekazać ją osobom, które będą w stanie wprowadzić je w życie".
 
Podczas wręczania Białej Księgi rezolucję przeczytał w imieniu Eko-Parlamentu młodzieży reprezentant Polski Filip Balawajder.
 
Mamy nadzieję, że udział w projekcie przyniósł biorącej w nim udział młodzieży wiele radości a także był satysfakcjonującym przeżyciem naukowym i z całą pewnością doświadczeniem bardzo potrzebnym Polsce jako nowemu członkowi Unii Europejskiej.

Rekopol zapowiedział swój udział w kolejnej edycji Eko - Parlamentu, który będzie miał miejsce w 2006 roku w Paryżu.

 
Dla zainteresowanych adres strony Eko-Parlamentu.
http://eco.constructivelearning.com/page0.asp

powrót

Rozstrzygnięta została II edycja konkursu Rekopol Organizacji Odzysku S.A. w dziedzinie zbiórki kartonów do płynnej żywności stanowiącego część Konkursu o Puchar Recyklingu Przeglądu Komunalnego. Uroczyste wręczenie nagród pieniężnych oraz wyróżnień nastąpiło podczas Międzynarodowych Targów POLEKO w Poznaniu.

Ogłoszony w październiku ubiegłego roku konkurs adresowany był do gmin, związków gminnych, firm komunalnych oraz innych podmiotów zbierających kartony do płynnej żywności. Brane pod uwagę były tylko ilości pochodzące ze zbiórki odpadów prowadzonej wśród mieszkańców.

Kapituła przyznająca nagrody kierowała się w swych rozstrzygnięciach nie tylko ilością zebranych kartonów - biorąc pod uwagę ich tonaż, czy też efektywność określoną masą kartonów do płynnej żywności w przeliczeniu na jednego mieszkańca terenu objętego programem zbiórki selektywnej; duże znaczenie miały również akcje informacyjne i edukacyjne przeprowadzone w gminach.

Dzięki konkursowi zebrano ponad 460 ton kartonów do płynnej żywności. Znamienną jest również kolejna liczba - 1.375.000 - tylu mieszkańców uczestniczyło w tym roku w tym przedsięwzięciu!

Oprócz Rekopol Organizacji Odzysku S.A. fundatorami nagród były następujące firmy: Tetra Pak Sp. z o.o., SIG Combibloc Sp. z o.o. i ELOPAK S.A.

Ostateczna klasyfikacja  prezentuje się następująco:
I miejsce i nagroda w wysokości 10.000 zł  - Celowy Związek Gmin CZG12 z siedzibą w Sulęcinie

II miejsce i 8.000 zł - EKOREGION Sp. z o.o., Bełchatów

III miejsce i 5.000 zł - Beskid Sp. z o.o., Żywiec
Wyróżnione zostały: Urząd Miejski w Pruszkowie - za prowadzoną działalność edukacyjną i materiały promujące zbiórkę kartonów do płynnej żywności, oraz Zakład Utylizacji Odpadów w Gorzowie Wielkopolskim - za prowadzoną działalność edukacyjną promującą selektywna zbiórkę wśród dzieci i młodzieży.

Gratulujmy wszystkim nagrodzonym i wyróżnionym. Słowa podziękowania należą się jednak wszystkim Gminom, Firmom i Podmiotom biorącym udział w konkursie.

powrót

powrót

Spokojnych i rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia oraz zdrowia, zadowolenia i sukcesów w Nowym 2005 Roku życzy zarząd i pracownicy Rekopol Organizacja Odzysku S.A.

powrót

powrót

powrót

powrót